مشاوره و راهنمایی
02832824547

پوست شما هر روز با آلودگی هوا، نور آفتاب و استرس روبهرو است و مراقبت روزانه همیشه برای جبران این فشارها کافی نیست. اینجاست که ماسک صورت وارد روتین میشود؛ محصولی که مواد مؤثر را با غلظت بالا و در مدتی کوتاه به پوست میرساند. اما بازار پر از انواع ماسک است و انتخاب اشتباه میتواند نتیجهای برعکس بدهد، مثلاً پوست خشک را خشکتر کند یا پوست حساس را تحریک کند. در این مقاله انواع ماسک را میشناسیم، بهترین زمان استفاده را میگوییم و اشتباهات رایج را بررسی میکنیم.
اگر روتین روزانه را مثل نظافت همیشگی خانه در نظر بگیرید، ماسک مثل یک نظافت عمیق هفتگی است. ماسکها معمولاً مواد فعال بیشتری نسبت به کرم و سرم دارند و چون مدتی روی پوست میمانند، فرصت بیشتری برای جذب مواد یا پاکسازی منافذ ایجاد میشود. بعضی از آنها آبرسانی میکنند، بعضی چربی و آلودگی را جذب میکنند و بعضی هم در طول شب به ترمیم پوست کمک میکنند. برای همین انتخاب ماسک باید بر اساس هدف و نیاز پوست باشد، نه بر اساس تبلیغات یا بوی خوش محصول.

ماسک صورت
این نوع از خاک رس یا گل معدنی ساخته میشود و چربی اضافی، آلودگی و ناخالصی منافذ را جذب میکند. برای پوست چرب و مستعد جوش مناسب است. اگر پوست خشک دارید، فقط روی ناحیهی T (پیشانی، بینی و چانه) و با احتیاط استفاده کنید.
ماسک ورقهای از جنس پارچه، کاغذ یا هیدروژل است و با سرم غنیشده آغشته شده است. سریعترین راه برای آبرسانی و شادابکردن پوست است و قبل از مهمانی یا بعد از یک روز خستهکننده عالی عمل میکند. تقریباً برای همهی انواع پوست مناسب است.
ماسک شبانه را قبل از خواب میزنند و صبح میشویند. بافت کرمی یا ژلهای دارد، از تبخیر رطوبت پوست در طول شب جلوگیری میکند و روند ترمیم طبیعی را تقویت میکند. برای پوست خشک، کدر و خسته گزینهی خوبی است.
پیلآف بعد از خشکشدن به شکل لایهای نازک از روی پوست کنده میشود و سلولهای مرده و آلودگی سطحی را با خود برمیدارد. این نوع برای پوست حساس مناسب نیست و نباید روی ابرو، مژه و خط رویش مو زده شود.
پوست چرب و مستعد جوش با ماسک گِلی یا ماسکهای حاوی سالیسیلیک اسید بهتر کنار میآید. پوست خشک به ماسک ورقهای با هیالورونیک اسید و ماسک شبانهی کرمی نیاز دارد. پوست حساس بهتر است ماسکهای ملایم، بدون عطر و بدون الکل انتخاب کند و از پیلآف و ماسکهای اسیدی قوی دوری کند.
پوست مختلط را هم میتوان با روش «مولتیماسکینگ» مراقبت کرد؛ یعنی ماسک گِلی روی ناحیهی T و ماسک آبرسان روی گونهها. اگر هنوز مطمئن نیستید، ماسک ورقهای آبرسان امنترین گزینه برای شروع است.
جای درست ماسک صورت در روتین شب یا عصر است، بعد از پاککننده و تونر و قبل از سرم و مرطوبکننده. مراحل کار به این ترتیب است:
ماسک خانگی با عسل، ماست یا جو دوسر میتواند آبرسانی ملایمی داشته باشد، اما همهی مواد خوراکی برای پوست بیخطر نیستند. لیمو، جوششیرین و سرکه pH پوست را بههم میزنند و میتوانند باعث سوختگی و لک شوند. اگر ماسک خانگی درست میکنید، مواد را تازه تهیه کنید، مدتزمان را کوتاه نگه دارید و قبل از استفاده روی صورت، آن را روی داخل ساعد آزمایش کنید. برای پوست حساس یا مستعد آکنه، ماسک آمادهی استاندارد معمولاً قابلاعتمادتر است.
رایجترین اشتباه این است که ماسک گِلی را تا زمان کاملاً خشکشدن روی پوست نگه دارند. وقتی گِل خشک و ترکخورده شود، رطوبت پوست را میکشد و پوست را کشیده و تحریکشده میکند. بهتر است آن را وقتی هنوز کمی نم دارد بشویید.
اشتباه دوم، ماندن ماسک بیش از زمان توصیهشده است. سوم، استفادهی روزانه از ماسکهای قوی مثل پیلآف و ماسکهای اسیدی است. چهارم، زدن ماسک روی پوست زخمی، آفتابسوخته یا دارای جوشهای باز است. خیلیها فکر میکنند هرچه ماسک بیشتر بماند نتیجه بهتر است، اما زیادهروی در استفاده از ماسک صورت باعث خشکی، قرمزی و ضعیفشدن سد محافظ پوست میشود.
ماسکهای آبرسان و ورقهای هفتهای دو تا سه بار مناسباند. ماسک گِلی و پیلآف یک تا دو بار در هفته کافی است و ماسکهای لایهبردار قوی را هفتهای یک بار استفاده کنید. اگر پوست حساس دارید، از یک بار در هفته شروع کنید و واکنش پوست را زیر نظر بگیرید.
لازم نیست. سرم باقیمانده را با ماساژ روی صورت و گردن پخش کنید و بعد مرطوبکننده بزنید.
ماسک جای روتین روزانه را نمیگیرد، اما مکمل خوبی برای آن است. نوع پوستتان را بشناسید، ماسک متناسب با نیازتان را انتخاب کنید و زمان و تعداد دفعات توصیهشده را رعایت کنید. با این کار، ماسک صورت به یک عادت لذتبخش و مؤثر تبدیل میشود. اگر با وجود رعایت این نکات دچار قرمزی یا خارش پایدار شدید، استفاده را متوقف کنید و با متخصص پوست مشورت کنید.